Karton Kuşlar

kuru çiçeklerle geliyorum
eski taşların arasından
ellerinden kopup

yoluma yaşamlar çıkıyor
yaşıyorum

sözler akıyor içimden
sözler
söyleyemediğim
yavaş yavaş uçuyorlar
sözler
kanla boyanmış karton kuşlar

deliler gibi koşuyorum
kendime çarpana dek
sokaklar yabancı
sokaklar ıssız
ayaklarım çıplak

kararlıyım
bir daha ölmeyeceğim
gözlerine ulaşmadan

kuru çiçeklerle geliyorum
sözlerin yuva yaptığı
eski taşların arasından

sarp