Oluk

boşluğa yazdım O'ndan geleni
şiir oldun dediler
bu mudur yaratmak?

çamura dokundum
ellerimi unuttum
uzaklardan bir kadın
seriliverdi önüme
heykel oldun dediler

varlığı anladım
sırtımı döner oldum
fırçalar düştü alnımdan
boyalar edindim çaresiz
aldım karşıma kendimi
sonlu sonsuzluğu

aktım,kavga ettim
aktım,seviştim ışıklarca
uyandım,terli buluttan ellerim vardı
resim oldun dediler

Tanrım bu mu lanetin
neredesin,neden ben
şöyle bir dokundu
avaz avaz düştüm tellerimden
beste oldun dediler

sonunda anladın
yere düşüp parçalanan
ben-lerce parçayım camdan
al koy yüreğine sakla
cesaretin varsa birini

oradan kanatır
çeker giderim çarpa çarpa

içinden çıkmadan
ruhundan gölgene

çıplaklığından süzülür
senden siyah bir yağmurla
suskunluğunu öperim belki

artık

adımı biliyorsun

bilmediğin

ne olduğum

sarp