herkes kendince aldı benden
hep istedikleri sesi çıkardım yıllarca
kimi usulca okşadı
kimi hoyratça vurdu bana
üstümde sevişen de oldu
varlığını yitiren de
bir gün
O geldi
saatlerce baktı salonun köşesinden
bakıştık
neden sonra
dokunur gibi yaptı
vazgeçti
gece yarısı bir daha geldi
ağlıyordu bu kez
ilk notalarla
Ay Işığı olup aktı içime
bütün tellerimi gerdim
varmış gibi
sarıldı gri tuşlarıma
ruhuma
varlığıma
piano piano dedi
haydi gece olalım
ruhunu ver bana
ilk kez
ağladım ben de
sarp
Not:Ay Işığı Sonatı'nı dinlerken okumanızı isterim.
photo:Niko Guido
.JPG)
