benim fışkırdığım yerde
insanlar kayboluyor
onlar için
yer boşalıyor
avuçlarımdan pisliğe
akarken hiçlik
ne bir ayna var
yansıdıkları
ne su
benim fışkırdığım yerde
insanlar kayboluyor
ses yok
nefes yok
çığlıklarını duyacak
ceset yok
sıvası kopmuş duygularını
bataklıklarına gömüp
yürüyorum
ateşe bakmadan
benim geçtiğim yerde
tutuşuyor baraka yaşamlar
insanlar kayboluyor
tuvaller yanarken
sarp