Yüksek Enerji

benim fışkırdığım yerde
insanlar kayboluyor

onlar için
yer boşalıyor

avuçlarımdan pisliğe
akarken hiçlik

ne bir ayna var
yansıdıkları
ne su

benim fışkırdığım yerde
insanlar kayboluyor

ses yok
nefes yok

çığlıklarını duyacak
ceset yok

sıvası kopmuş duygularını
bataklıklarına gömüp
yürüyorum

ateşe bakmadan

benim geçtiğim yerde
tutuşuyor baraka yaşamlar

insanlar kayboluyor

tuvaller yanarken


sarp

Nomad

ellerimden düşen
bin parça

söylenmemiş sözler
haykırılmamış resimler

bırak aksın sonsuzluk
fırçalar konuşsun

yüreğimin yarısı sende
aldın geliyorsun

saf altın gözyaşlarımdan
savurdum kendimi

kim toplarsa toplasın

ufka kaybolan martı
bilir nereye gittiğini

korkma
ben sadece

kayboluyorum

onun peşinden

artık
onun çığlığı
benim çığlığım

kanadımı tutan

tadacaktır ölümü


sarp
a photo by Gizem Tuna

Duman

geçmiş
gelecek
bükülen kağıt

şairin şimdisinde
zaman
döngüdür sadece

O'na dolanık dünya
uyanışın

bazen
neye benzer kalemi

nefes
ruhtan çıkar

ruh
neyden
bazen

görmez ölü gözler
sevdaya işlemez zaman

neyzen ateşi duyarsa
neyi sarar duman


sarp

Ayışığı ve Çikolata

gökyüzü bitti
düşten heykeller
küle dönüştüler

küller
rüzgarına

yağmurundan önce
gözyaşlarım

yeryüzünün tanımadığı
dokunuşun

bilinmeyen dillerde yazılı

her bir kıvrımın
ayrı hasret bende

sen
yaradılışın manifestosu

bana
tenimden
yakıcısın


sarp

Çamurdan

yaşamın anlamı
Sitar'ın saçları

sessizlik
kağıdın krallığı

sözün bittiği yerde
sarılmak ölüme

ellerinden akan rüyalar
sahipsiz uzanışın yalın

yırtılmaya mahkum
bezden gökyüzün

sonsuzluğu anlayan

sonsuz olandan

aşk
benden sonraya
tutunmak ateşe

aşk

bir sırrı susmak

kendiliğinden

belki bir yerlerden
dönmek balonun peşinden

ya gökyüzünden vurgun

ya yeryüzünden sürgün

nasıl olacaksa
olmak

aşk

çamurdan bir

Tanrı yaratmak


sarp

Notes from...

kıvranıyorsun
sonsuzluğun fırçasından

dili sivri
zehirli

etine geçmiş
gelecek

imgeler soyut
yerçekimi gerçek

sert
başedilmez darbeler
gözlerimde

yakıcı kuru soğukta
yeraltından notlar


umut
şairin yorgun atı

oysa ağlayamaz
ölü doğan çocuklar

mor dudaklarda
takılmış uçurtman

sen yoksan ellerin
nereye kadar

sarp