Mesela

tonlardan ayrı
dokunmak için sana
karanlıktan
sadece
gölgenin ayak izleriyle
nefessiz saatlerce

damarlarımı boşalttım
parmaklarım hissiz
sesler donuk
ışıklar iç içe
sana gelen
milyarlarca sensiz hiçliğim
doluyorsun şimdi
kimsenin dokunamadığı yerlerime

büyük bir keyifle
kendimi ölüyorum
-mutsuzluğumu ya da-

ellerin beliriyor

hücrelerim silikleşirken
ben kaybettim

biz kazandık


sarp