Balığın Öfkesi

kayıp gecelerim
fısıldıyor beni
sevgisiz

belki günün oyunu
boş bir opera binasında
sevişmektir
ruhlarla

yüzümün yarısı gülerken
sen iyi bak
karanlık tarafıma

saatlerin durduğu yerde
dokunuşlar yukardandır
yiter gider gerçeklik

balığın öfkesi
boğulur denizde

bakarsın
düşlerim düşer ellerine


sarp