
ıslak bir nefes çağırdım
eski taşların arasından
kıpırtısız yapraklar
sen inanma
onlar insandılar
herşey yeniden yenilirken
belki son çığlığı yanan ağacın
ıslak bir nefes çağırdım
yanan ağaç için bu kez
acıları dinerdi de
sen inanma
onlar insandılar
şimdi sürünüyorum
dünden farklı
dönüşüm başlamış bitmiş yine
birkaç çocuk bağırdı
aaa örümcek dediler bana bakıp
bakıp göremediklerine
sen inanma
onlar insandılar
Srp.-
Photo :Detail from Ayşegül Yeşilnil's painting